Gorzkie żale – piękne polskie nabożeństwo pasyjne

LITURGIA \ Arcydzieło polskiej tradycji modlitewnej

Przez ponad trzysta lat w polskich kościołach w okresie Wielkiego Postu śpiewano i modlono się w ramach nabożeństw zwanych „Gorzkimi żalami” – stały się one częścią naszej historii i kultury, łączyły nas w chwilach trudnych, budowały poczucie wspólnoty, i to zarówno w kraju, jak i na obczyźnie, gdzie Polonia darzyła je szczególnym uwielbieniem Gorzkie żale przybywajcie, Serca nasze przenikajcie. Rozpłyńcie się me źrenice. Toczcie smutnych łez krynice. Słońce, gwiazdy omdlewają, Żałobą się pokrywają. Płaczą rzewno Aniołowie, A któż żałość ich wypowie? Opoki się twarde krają, Z grobów umarli powstają. Co, się pytam, co się dzieje? Wszystko stworzenie truchleje! Boleść Męki Chrystusowej Żal przeplata bez wymowy! Uderz Jezu bez odwłoki W twarde serc naszych opoki! Jezu mój, we krwi ran Twoich, Obmyj duszę z grzechów moich. Upał serca mego chłodzę, Gdy w przepaść Męki Twej wchodzę. W 1707 r. Zgromadzenie Księży Misjonarzy św. Wincentego à Paulo wydało niewielką książeczkę
     
8%
pozostało do przeczytania: 92%

Artykuł dostępny tylko dla subskrybentów

Kup subskrypcję, aby mieć dostęp do wszystkich tekstów www.gazetapolska.pl

Masz już subskrypcję? Zaloguj się

* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas prenumerata@gazetapolska.pl

W tym numerze