Notre-Dame – czyli Pani całego świata  

Otwarcie po remoncie katedry Notre-Dame przypomina o kilku ważnych sprawach. Nie tylko o pożarze sprzed pięciu lat, kiedy cały świat wstrzymał oddech i patrzył na płomienie trawiące dach świątyni, będącej od niespełna milenium jedną z najważniejszych katedr w Europie. Oto, poza elementami świeckich obchodów, wizytami polityków, premierów i prezydentów, koncertami i wieloma innymi wydarzeniami, zaplanowano także coś o charakterze czysto religijnym – mszę świętą i konsekrację katedry. Nie jest to wcale tak oczywiste, już samo to, że w ogóle o tym wspominam, wskazuje, w jak chorym i zlaicyzowanym świecie przychodzi nam żyć. Przecież Francja jest tak zeświecczona, że wszystko było możliwe. Trzeba pamiętać, że pożar Notre-Dame to nie pierwsze istotne zagrożenie dla bytu tej świątyni. Destrukcję rozpoczęto w dobie rewolucji francuskiej i jedynie dojście Napoleona do władzy zatrzymało niszczycielski proceder. Przypomnieć warto, że nawet taka perła architektury sakralnej, opactwo św.