Syndrom rudego strusia

Zwiać z imprez patriotycznych, rozchorować się, gdy pojawi się afera, czy polecieć na szybkie wakacje, gdy Koalicja Obywatelska przegra ważne głosowanie. To taktyka Donalda Tuska na utrzymanie wysokich notowań w sondażach. Od sprawnego rządzenia ważniejsze jest unikanie trudnych pytań i niewygodnych sytuacji. 

Stres to w życiu polityka chleb powszedni. Różnie sobie przedstawiciele naszego narodu z nim radzą. Jedni czytają ulubione książki. Inni zapoznają się bliżej z duchem puszczy. Ci używający zaimków „ono”, „one”, zapewne zdzierają opuszki palców na setkach gniotków, próbując przy tym uprawiać jogę, lub zamykają się w przenośnych strefach ciszy uszytych z filcu. Są i tacy, którzy muszą sobie poharatać w gałę lub zniszczyć palemkę po poprzedniku w gabinecie. Gorzej, jeśli piastują ważne funkcje, a niewygodne z ich punktu widzenia imprezy powodują u nich nietrzymanie zwieraczy. Po co narażać się na drganie powieki, zaciskając pięści i zęby? Oczko mogłoby wówczas wypaść