Bohaterowie z „Niebiańskiej sotni”

Lista poległych za wolną Ukrainę obrońców Majdanu wciąż jest niepełna. Cały czas nieznany jest los osób, o których słuch zaginął w tragicznych dniach pogromu protestu. „Gazeta Polska” przybliża sylwetki bohaterskich powstańców. Różni ich wiele, łączy jedno. Wszyscy chcieli innej Ukrainy niż ta, którą na spółkę z Władimirem Putinem „zafundował” im Wiktor Janukowycz

Andrij Tsepun
(14 października 1978 – 21 lutego 2014)
Andrij mieszkał w Kijowie. Wieczorem 20 lutego z zespołem działaczy blokował wjazd do stolicy. Około północy, gdy wracał do domu, został złapany przez „nieznanych sprawców” i brutalnie pobity (m.in. śmiertelne obrażenia głowy). Osierocił 8-letnie dziecko.

Roman Huryk
(2 października 1994 – 20 lutego 2014)
Urodził się w Iwano-Frankowsku. Był uczniem tamtejszego Narodowego Uniwersytetu Przykarpackiego, studiował filozofię. Zginął od strzałów snajpera podczas starć na ulicy Instytuckiej. Pochowany w Parku Pamięci w Iwano-Frankowsku obok grobów Strzelców Siczowych.

Serhij Didych
(3 listopada 1969 – 18 lutego 2014)
Mieszkał w miejscowości Strylche (powiat Horodecki, Iwano-Frankowsk). Założyciel i dyrektor Klubu Turystycznego „Złote Runo”. Aktywny działacz społeczny. Był przewodniczącym Oddziału Rejonowego Partii Swoboda, zastępcą Horodenckiej Rady Powiatu. Na Majdanie Serhij był członkiem iwano-frankowskiej samoobrony.

Pavlo Mazurenko
(2 grudnia 1971 – 21 grudnia 2013)
Obywatel Kijowa. Pracował jako programista i projektant w branży IT. 18 grudnia został pobity w Kijowie przez siły bezpieczeństwa. Lekarze zdiagnozowali u niego poważny uraz głowy. Zmarł w szpitalu, jednak według oficjalnej wersji przyczyną śmierci było zapalenie płuc. Pozostawił żonę i 7-letniego syna.
 
Opr. Wojciech Mucha na podstawie: nebesnasotnya.com.ua
[pozostało do przeczytania -5% tekstu]
Dostęp do artykułów: