NATO patrzy na wschód. Daleki wschód. Szczyt w Brukseli bez przełomu

Powtórzenie faktów znanych od dawna – tak w skrócie można podsumować tegoroczny szczyt NATO, który w ubiegłym tygodniu odbył się w Brukseli. Dużo haseł, mało konkretów. Widać było, że część państw członkowskich nie chciała zbyt mocno naciskać na Rosję za jej neoimperialną politykę, bardziej akcentując zagrożenia płynące ze strony Chin.

Stosunki z Rosją są najgorsze od zakończenia zimnej wojny. Napiętą sytuację dodatkowo potęguje rosnąca współpraca Kremla z Chinami, zarówno na płaszczyźnie militarnej, jak i cybernetycznej – wskazał szef NATO Jens Stoltenberg. Prezydent USA Joe Biden stwierdził zaś, że oba mocarstwa próbują „wbić klin w transatlantycką solidarność”. Hasło „solidarność” jest jednak mocno naciągane, zważywszy na fakt, iż poszczególne kraje NATO w różny sposób postrzegają zagrożenie, jakie stwarzają Moskwa i Pekin. Po drugie, o jakiej solidarności mowa, skoro w br. tylko 10 spośród 30 krajów Sojuszu wyda na obronność wymagane 2 proc. PKB? Po raz