Ostatnia prosta Tuska

Donalda Tuska nie uratuje ani Ursula von der Leyen, ani Olaf Sholz, ani nawet Jerzy Owsiak, który jako świecki święty i osoba niepodlegająca krytyce próbuje mu się odwdzięczać za solidny napływ gotówki, wściekle atakując jego przeciwników. Proces upadku Tuska już się rozpoczął i pytanie nie o to czy, lecz o to, kiedy zakończy się solidnym walnięciem o ścianę. Widać to nie tylko po spadających sondażach, lecz także po narastających gwałtownie kłótniach w koalicji i nerwowych reakcjach na wydarzenia za oceanem. 

Tusk mimo wielkich wysiłków i bezczelnego łamania prawa nie zgniótł opozycji. Wręcz przeciwnie – zahartował ją, a nawet mimo jej wielu wewnętrznych pęknięć, nieco posklejał. Jednak to nie rosnąca w popularność opozycja niepokoi go najbardziej. To, co stało się za oceanem, to wywrócenie elitarnego stolika, przy którym decydowano o losach zachodniej cywilizacji, ograniczając wolę narodów. Specyficzny sojusz części biznesu i milionów zwykłych obywateli przeciwko