Upadek demokratów

Choć zwycięstwo Trumpa nie było pogromem na skalę triumfu Reagana w 1984, to może mieć głębokie, polityczne i kulturowe konsekwencje. Partia Demokratyczna jest w rozsypce, pozbawiona liderów, a liberalno-lewicowa dominacja w kulturze i mediach powoli wymyka się z rąk.

Gdzie jest ruch oporu?” – mógłby zapytać ktoś spodziewający się, że atmosfera końca roku 2024 będzie przypominała tę z ostatnich dni roku 2016. Gdzie są politycy mówiący o budowaniu bezpieczników przeciw szaleństwu Trumpa? Gdzie są media, które w biało-czarnych winietach ostrzegały, że „demokracja umiera w ciemności”? Gdzie są histeryczne i masowe protesty oraz wznoszone do nieba okrzyki: „Nie ma na to naszej zgody!”? Zamiast ruchu oporu mamy wzajemne pretensje i wyścig o to, kto zdoła wkupić się w łaski nowej administracji. A znalezienie kogoś, kto szczerze jeszcze wierzy w progresywną ideologię, może być równie trudne jak znalezienie ideowego komunisty w wierchuszce KPZR pod koniec lat 80. 

Przykład