Nie rywalizujmy z całym światem

Czy nasze uwarunkowania ewolucyjne mogą działać przeciwko nam? Takie tezy stawiają badacze z czasopisma „Behavioral Sciences”, którzy w artykule naukowym „Niedopasowanie ewolucyjne, stres i konkurencja: Jak rozumieć problemy psychospołeczne w czasach polikryzysu” udowadniają, że świat, w którym żyjemy, nie dość, że pełny jest nowych zagrożeń, to poprzez nasze zakorzenione mechanizmy zmusza nas do porównywania się (i walki) ze wszystkimi i ze wszystkim naraz.

Na początek musimy sobie zdefiniować, czymże jest „polikryzys”. Według definicji spopularyzowanej przez historyka Adama Tooza to sytuacja, w której wiele odrębnych kryzysów nie dość, że występuje jednocześnie, to wzajemnie się nakręcają. Jak tłumaczy w serwisie NaukawPolsce.pl prof. Bernadetta Izydorczyk z Instytutu Psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie: „Polikryzys to współczesny czas nakładających się na siebie równocześnie różnych kryzysów: pandemii, wojny, szczególnie na Ukrainie (acz nie tylko),