Przez 42 lata Stefan Myszczyński ze wsi Dworczysko chodził do puszczy szukać swoich trzech braci i ojczyma. 12 lipca 1945 roku zabrali ich czerwonoarmiści. W czerwcu 1987 roku pan Myszczyński odnalazł miejsce zdradzające ingerencję człowieka w naturalny krajobraz. Zaczął kopać i 29 czerwca natrafił na liczne kości ludzkie. Tak ukrywana starannie przez władze komunistyczne największa zbrodnia sowiecka dokonana na Polakach po zakończeniu działań wojennych przestała być tylko bolesnymi wspomnieniami kilkuset rodzin z powiatów suwalskiego i augustowskiego, których bliscy po aresztowaniu przez żołnierzy sowieckich przepadli bez wieści.
W dniu, w którym kapitulowała walcząca Warszawa, 28 września 1939 roku, dwaj grabieżcy Polski zawarli w Moskwie pakt „o granicach i przyjaźni”. Wytyczono w nim linię demarkacyjną między ziemiami Rzeczypospolitej: tymi zajętymi przez Wehrmacht i tymi zagarniętymi przez Armię Czerwoną. Białostocczyzna, Grodzieńszczyzna, ziemie suwalska i augustowska
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów oraz lektora na gazetapolska.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu www.gazetapolska.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
