Nauka wreszcie na topie?

Podczas kwietniowej konferencji PiS „Silna nauka – suwerenna Polska” w Bydgoszczy wreszcie doceniono naukę – na razie jednak głównie retorycznie. Podkreślano, że nauka stanowi o prestiżu i międzynarodowej pozycji kraju, co jest faktem, choć jakby zapomnianym w polityce ostatnich dekad. Sfera akademicka była przez lata Kopciuszkiem – niedocenianym w skali kraju i mimo licznych, niestety często pozorowanych reform wyróżnia się patologiami. PiS informuje dziś o przygotowaniu ambitnego programu naprawy sektora nauki, jednak niewiele z jego założeń ujawniono. Zapowiedź stopniowego zwiększenia nakładów na naukę do 3 proc. PKB brzmi optymistycznie, ale jej realizacja zależy od odzyskania władzy. Nadal nie wiemy też, jak miałby wyglądać system efektywnego wykorzystania tych środków. Dotychczas nawet ograniczone nakłady były często marnotrawione. Zarządzanie nauką szwankuje. Jedynie część środków przekazywanych do „koszyka” unijnego wraca do kraju na finansowanie nauki. W praktyce