Strategia Trumpa i Iran

Rosnące ceny ropy, zamknięcie cieśniny Ormuz, trwanie reżimu i brak szerokich protestów Irańczyków – wszystkie te fakty sprzyjają interpretacjom, że Waszyngton wszedł do wojny bez planu, a teraz płaci za to cenę. Ale obok tych trudności, których można było się spodziewać, Ameryka powoli i z konsekwencją realizuje swoje cele strategiczne.

Ci, którzy mienią się zwolennikami wolności, a jednocześnie chcą uniknąć wzburzenia, to ludzie, którzy chcą plonów bez orania ziemi; chcą deszczu bez grzmotów i piorunów. Chcą oceanu, bez strasznego ryku jego potężnych wód” – pisał w połowie XIX wieku Frederick Douglass, zbiegły niewolnik, którego w szczycie wojny secesyjnej w Białym Domu gościć będzie Abraham Lincoln. Spora część argumentów krytyków administracji Trumpa wynika właśnie z chęci uniknięcia „grzmotów i piorunów”. Bo tych wszystkich trudności, wyzwań i problemów można było przecież uniknąć. Bardzo sprawnie pomija się w tych rozważaniach to, co byłoby po drugiej stronie