(Nie)zgoda na fałsz!

Jesteśmy wyczuleni na fałszowanie naszej historii przez historyków i polityków innych krajów. Manipulowanie, świadome zakłamywanie historii są często wykorzystywane do celów aktualnej polityki. Protestujemy przeciwko takim niegodziwościom z oburzeniem, na szczeblu politycznym i obywatelskim. Trudno być obojętnym. Niestety i w naszych dziełach historycznych zakłamywanie historii ma miejsce. Unieważnianie niewygodnych wydarzeń zmienia poważnie, a nieraz całkowicie, obraz historii. Powszechnie stosowano tę metodę w czasach komunistycznych, czasach braterskiej przyjaźni ze Związkiem Sowieckim, stąd o Katyniu w książkach nie było mowy, nie było podziemia niepodległościowego, tylko bandyci. I sporo z tej metodologii pozostało. Narzekamy na młodzież, że ta nie zna najnowszej historii, nie interesuje się nią, choć nie do końca jest to prawda. Wystarczy popatrzeć na banery na stadionach, na marsze niepodległości czy rajdy ku czci Wyklętych, aby się przekonać, że młodzi mają nieraz lepsze