Polska królewska, wielka i piękna

Domknął nam się rok 2025 po królewsku – okrągłą, 1000-letnią rocznicą koronowania drugiego władcy Polski, Mieszka. A że w kwietniu obchodziliśmy piękną rocznicę 1000 lat od koronowania na króla Bolesława Chrobrego, a co za tym idzie – 1000 lat Królestwa Polskiego, toteż rok, który jest za nami, z pewnością można uznać za jubileuszowy. Los sprawił, że do tej symbolicznej korony tysiąca lat możemy dodać diamenty i brylanciki – piękne okrągłe rocznice wydarzeń budujących naszą narodową dumę, a także takich, które znaczą naszą historię bliznami czy ciągle jątrzącymi się ranami. Również to składa się na wizerunek polskiego roku, który właśnie dobiega końca.

Ten „królewski rok” skłania zatem do refleksji – co my, Polacy, zrobiliśmy z ową „rzeczą wspólną”, z ową Republiką, o której tak właśnie pisze w swojej kronice mistrz Wincenty Kadłubek (używając w odniesieniu do wczesnych dziejów polskiego królestwa właśnie słowa „republika”)? Jak potraktowaliśmy dziedzictwo Bolesława