Koniec Ministerstwa Prawdy?

Przejęcie mediów publicznych, wezwania do bojkotu Telewizji Republika czy rozważanie „wyłączenia serwisu X” na czas wyborów prezydenckich – to tylko polska część międzynarodowej układanki, w której lewicowo-liberalni politycy, aktywiści i dziennikarze próbują wprowadzić system cenzury. 

Walka z dezinformacją”, „wspieranie rzetelnych i niezależnych mediów”, „walka z mową nienawiści”, „budowa zdrowego środowiska informacyjnego” – twórcy i uczestnicy tej międzynarodowej cenzorskiej krucjaty przez lata stworzyli język dwójmyślenia, który z czasem zaczął się zbliżać do orwellowskiego pierwowzoru. Po szoku lat 2015–2016 (brexit, zwycięstwo PiS w Polsce, zwycięstwo Trumpa w USA) zdecydowano, że czas półśrodków się skończył. Ponad głowami narodów postanowiono upewnić się, że prawica nie będzie mogła wygrać wyborów, a wszystko, co godzi w liberalno-lewicowe postrzeganie świata, nazwano dezinformacją i mową nienawiści. 

Na to dwójmyślenie zwracał uwagę nowo nominowany