Śmierć Parsifala

Spośród rycerzy Okrągłego Stołu tylko jeden był godzien dotknąć Świętego Graala – Parsifal.  Graal w legendach arturiańskich (o królu Arturze i rycerzach Okrągłego Stołu) to kielich, z którego pił Jezus w czasie ostatniej wierzy, a Józef z Arymatei miał zebrać w nim, po śmierci Mesjasza, Jego krew. Tej wyjątkowej relikwii mógł dotknąć tylko ktoś o nieskażonej duszy.

Pozostałych rycerzy porażało jej przedziwne światło. Poszukiwanie Graala było szukaniem wiecznego życia i jednocześnie doskonałości. Bo człowiek doskonały mógł skosztować z kielicha, który daje życie wieczne. Kiedyś rozumiano to bardzo wprost. Rycerze króla Artura byli obdarzeni wieloma cnotami, jak odwaga, bitność, lojalność. Ale nie byli pozbawieni ułomności, które powodowały, że nie mogli zbliżyć się do ideału. Wprowadzenie postaci Parsifala przełamywało barierę ludzkich słabości i dworskich intryg. Jego wzór miał zachęcać do poszukiwania czegoś więcej niż władza, bogactwo, a nawet miłość wybranki.