Złodzieje DNA

Cyfrowy świat wie o nas niemal wszystko – jak wyglądają nasze dzieci, gdzie spędzamy wakacje, co jemy i jak trenujemy. Sami sukcesywnie idziemy o krok dalej. Dobrowolnie wysyłamy kurierem próbki własnej śliny, wierząc, że firma na drugim końcu świata przyczyni się do odkrycia naszego drzewa genealogicznego. Tymczasem te z pozoru niewinne dane są na wagę złota dla wrogich służb. Z zebranej biometrii agentura jest w stanie stworzyć obraz danego społeczeństwa, potężną machinę szantażu, a nawet podwaliny pod budowę broni biologicznej.

Dawniej agenci wywiadu musieli się sporo natrudzić, by zdobyć na przykład próbki DNA potencjalnych wrogów. Włamania do laboratoriów, archiwów medycznych czy pilnie strzeżonych sejfów niczym z serii amerykańskich filmów „Mission Impossible” już dawno przestały być opłacalne i skuteczne. Po co się trudzić, robić rozpoznanie terenu, wysyłać ekipę wraz ze sprzętem, nie mając pewności, czy misja się powiedzie, skoro dzisiejsza zaawansowana technologia