Obalanie przez utrwalanie

W czerwcu 1989 roku w mediach podano informację o obaleniu komuny bez naświetlania jednak faktu, że w istocie doszło do akceptacji komunistów – od lat u władzy – przez zalegendowanych działaczy Solidarności, aby „wespół w zespół, wespół w zespół, moc twórczą móc wzmóc”. I nie był to kabaret, choć starsi już panowie coś takiego tworzyli tak na „górze”, jak i na „dole”, spełniając kabaretowy postulat – „więc ty drugiego sobie dobierz amatora”, eliminując ideowych naiwniaków z rzeczywistego obalania nienawistnego systemu. Obalono przy tym, dla nabrania mocy twórczej, wiele butelek napojów wysokoprocentowych, ale rekwizytów takiego obalenia na darmo szukać w muzeach historii najnowszej. No cóż, lepiej, aby śladów po takim wzmocnieniu swego bytu nie zostawiać. Doszło do zatarcia różnic między obalaczami a utrwalaczami komunizmu. Jakoś to wszystko tak się poprzenikało, że po wyborach „obaleni” komuniści nadal współrządzili państwem razem z utrwalającymi ich standardy obalaczami. Tak się