Estetyka wsi Jak zabijamy to, co niby kochaliśmy

Polska wieś znika na naszych oczach. Nie tylko przez ograniczanie produkcji rolnej, lecz przede wszystkim poprzez zabicie jej tradycyjnej estetyki.

Jeden z największych hitów w historii polskiej kinematografii, czyli „Nad Niemnem”, od kilku dekad przyciąga widzów nie tylko siłą historii Orzeszkowej i znakomitymi kreacjami aktorskimi. Ludzie szukają tam czegoś, co utracili. Nie jest to tylko dwór. Cała opowieść wydobywa piękno wsi i szlacheckiego zaścianka – tej polskiej sielanki, która wciąż ma niezwykłą moc przyciągania.

Jednak ta moc nie okazała się wystarczająca, by zadbać o przetrwanie polskiej wsi z jej drewnianą architekturą, polskim stylem ogrodu i całym tym niepowtarzalnym krajobrazem, tak bardzo różnym od niemieckiego, francuskiego, japońskiego czy amerykańskiego.

Płacze hipokryty

I tu tkwi największa gorycz. Płaczemy nad pięknem polskiej wsi w „Nad Niemnem”, zachwycamy się Reymontem, Chełmońskim i sentymentalnymi zdjęciami drewnianych