Pisarze XX wieku prorokami sztucznej inteligencji

W roku 2024 sztuczna inteligencja (SI) jest na ustach wszystkich. Nieustannie dyskutuje się o związanych z nią nadziejach i zagrożeniach. Z dnia na dzień ludzkość obudziła się w świecie, który dotychczas znaliśmy wyłącznie z literatury SF. A porównanie owo jest tym bardziej trafne, że tworzący w tym nurcie dwudziestowieczni pisarze poruszali problemy związane z rozwojem SI w czasach, gdy stanowiła ona jeszcze czystą fantazję.

Wiek XX był bez wątpienia złotym okresem fantastyki naukowej, zwłaszcza jego pierwsza połowa, kiedy powstały najważniejsze i najbardziej frapujące utwory tego gatunku. Kosmiczne technologie stanowiły wówczas jedynie tło dla stawianych przez autorów pytań o ludzką naturę i kondycję moralną. Cóż zaś mogło lepiej wydobyć na zewnątrz, co człowiekowi w duszy gra, niż konfrontacja ze stworzoną przez niego sztuczną istotą rozumną? Z tego powodu pisarze chętnie sięgali po tematykę SI, mimo iż w ich czasach istniała ona tylko w teorii.

Czeskie roboty