Zaćmienie łbów 

Ogólne szaleństwo, jakie zapanowało w kwestii zaćmienia Słońca, ma w sobie dużo ciekawych, dobrych elementów. Ludzie nagle odrywają się od codziennych zadań i spraw, i przez różne przyrządy, zaciemniane szkła i okulary patrzą w niebo. Moja szwagierka pojechała nawet z przyjaciółką i jej mężem do Hiszpanii, by tam doświadczyć pełnego zaćmienia. Faktycznie chwila, w której zrobiło się całkiem ciemno, nawet na wysłanym do rodziny filmiku, zrobiła wrażenie. Lud upadłby na kolana przed faraonem. We włoskiej prasie także pokazały się zalecenia i wskazówki, gdzie jechać (do północnej części Italii), żeby dać się zaćmić. Nie pojechaliśmy. Przypomniała mi się za to zostawiona gdzieś w Polsce ciemna szybka, przez którą oglądaliśmy zaćmienie w roku 1999 wraz z naszym małym sześcioletnim synem Tadeuszem. Podpisaliśmy się białą farbką na tym czarnym szkle. Pod naszymi imionami mała, dziecięca, niewprawna jeszcze ręka, napisała dumnie: „Tadzio”. Tak więc to wspomnienie porusza mnie, gdy sobie