Puszcza sprywatyzowana

Ministerstwo Klimatu i Środowiska zaprezentowało Plan Zarządzania dla Obiektu Światowego Dziedzictwa – Puszcza Białowieska. Dokument zakłada, że z dzisiejszych 60 tys. ha pozyskiwanie drewna będzie możliwe faktycznie na niecałych 85 ha. Reszta terenu znajdzie się we władaniu naukowców i aktywistów, którym – jako podatnicy – słono zapłacimy za tworzenie dokumentów o tym, dlaczego nie powinniśmy niczego robić w Puszczy Białowieskiej. 

Czytelnicy „Gazety Polskiej” doskonale znają sytuację w Puszczy Białowieskiej. Piszemy od lat o tym, co dzieje się w sprawie tego niewielkiego, ale ważnego regionu. Od dekad też trwa spór o to, jak i w jakiej formule powinniśmy zarządzać puszczą. Ścierają się dwie koncepcje. Pierwsza zakłada wprost, że człowiek musi się z tego terenu wycofać, a im mniejsza jego obecność, tym lepiej dla przyrody. Opcję tę obstawiają od lat dwie zasadnicze grupy – aktywiści ekologiczni i tzw. świat nauki. Mają one wsparcie polityków lewicy. Ich głównymi oponentami