Czarzasty bez omasty

Marsz Niepodległości, mimo dorabiania mu gęby nacjonalistycznego obskurantyzmu, jest jedną z piękniejszych inicjatyw, którą oddolnie udało się zrobić Polakom. W dodatku nie jest przeciw komukolwiek, tylko ZA – za Polską suwerenną, za wspólnotą narodową. Większość demonstracji na świecie, o których donosi prasa, to demonstracje protestu: demonstrują więc żółte kamizelki przeciwko rządowi, demonstruje czarna siła w USA przeciw tradycji. Stosunkowo najprostsza sytuacja panuje w krajach, gdzie wszelkie demonstracje są zabronione. U nas jeszcze nie, choć wielu by chciało. Wbrew przekonaniom, że jesteśmy narodem malkontentów, Polacy potrafią się cieszyć ze swoich dziejów, z historycznych zwycięstw i wybitnych przywódców. Jeśli chodzi o polowanie na Ziobrę, podejrzewam, że jest to ściganie króliczka, którego nie ma, a czas, kiedy skóra z ministra mogłaby zawisnąć w gabinecie Żurka, jest bardzo odległy. Prędzej głowy dzisiejszych prominentów powędrują jako trofea do unijnych gabinetów.