Koniec świata pasożytów

Można żywić obawy związane z wizją geopolityki Trumpa, choć zalecałbym ostrożność i ani na chwilę nie przestaję kibicować jego walce z obłędem klimatycznym czy patologią biurokracji. Wyrzucanie pieniędzy w błoto było sprzeczne nie tylko z interesem amerykańskim, ale i z logiką. Nie wiem, czy świat bez ONZ, WHO, UNESCO czy UNICEFU będzie światem lepszym, ale z pewnością tańszym. Wszystkie te instytucje budowane były na szlachetnych założeniach, ale życie sprawiło, że stały się beczką bez dna, w której 99 proc. funduszy służyło jej samej, a tylko 1 proc. celom, dla których została powołana. Dlatego nie będę płakał nad ekologami, którym zabraknie kleju na przylepianie się do asfaltu, ani współczuł aktywistom 165 płci, którzy parady równości będą musieli robić na własny koszt. Słyszę lamenty na temat rzekomych milionów ludzi, którzy umrą, gdy zabraknie pomocy humanitarnej (której lwia część lądowała w kieszeniach kacyków i gangsterów), ale wolę myśleć o milionach, które się urodzą