Polowanie na Ziobrę

Jeśli by szukać jakiejś metafory do sytuacji rozparzenia Tuska i jego komilitonów, to można ich porównać do rozwścieczonego acz tchórzliwego byka, który na arenie widzi jedynie czerwoną płachtę. Tą płachtą jest dla nich były minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro.

Rozkaz, aby dopaść Ziobrę za cokolwiek, obowiązuje od wielu lat i też od wielu lat minister Ziobro jest obiektem nagonki, która nie przebiera ani w kłamstwach, ani też w ubeckich metodach stosowanych tylko po to, aby zamknąć za kraty obecnego posła PiS. Zbigniew Ziobro stał się dla postkomunistycznych jaczejek symbolem „pisowskiego zła” związanego z obniżaniem ubeckich emerytur i odbieraniem przywilejów postkomuszym rodom. Sam Ziobro nigdy osobiście nie brał w tym udziału, ale gdzie ulokowało się najgroźniejsze postalinowskie żmijowisko? Oczywiście w aparacie sprawiedliwości III RP. Tam – jak w warstwach geologicznych ziemi – znajdziemy pozostałości po każdej epoce komunistycznej PRL. „Autorytety” prawnicze