Gra o tron

Media, ze szczególnym uwzględnieniem „Gazety Wyborczej”, zajmują się sytuacją w imperium Zygmunta Solorza (zwanego przez przyjaciół Piotrem), w którym trwa autentyczna gra o tron. Sytuacja niczym z „Króla Lwa”, choć niedokładnie. Tu młode lewki zaniepokojone potęgą czwartej żony starego króla postanowiły dokonać przewrotu pałacowego. Rzecz znana w historii. Podobne sytuacje kończą się różnie, przeważnie źle. I to nie tylko wtedy, gdy pretendenci przegrywają. Gdy wgrywają, jest jeszcze gorzej, bo zwykle zwracają się przeciwko sobie. Najgorzej, kiedy potencjalni następcy źle obliczą siły. Stary król lew nie jest tak stary ani chory, żeby rezygnować z władzy, a w dodatku macocha to nie nastoletnia lwica, tylko wytrawna bizneswoman, którą trudno będzie ograć. Jakoś tak się składa, że nie każdy Kosma Medyceusz ma syna Wawrzyńca Wspaniałego czy Mieszko I – Bolesława Chrobrego. Przeważnie po Chrobrym przychodzi Mieszko Gnuśny. Potomstwo gigantów, o czym przekonało się niejedno imperium,