Marsz Niepodległości 11 listopada jest inicjatywą niejako spontaniczną. Wybuchł w okresie, gdy władze uprawiały pedagogikę wstydu, i był masowym protestem przeciwko takiej – lokajskiej – postawie. Polacy nie godzili się ze swoim portretem w krzywym zwierciadle, który forsowały główne media i politycy.
Potem organizację i opiekę nad tą, ciągle rozwijającą się, imprezą przejęły różne stowarzyszenia i grupy polityczne. Szczerze mówiąc, niewiele mnie to obchodzi i nie zamierzam wnikać w durne (agenturalne?) konflikty, jakie zapanowały w tym środowisku.
Marsz zawsze był spontanicznym gestem setek tysięcy Polaków, którzy mieli potrzebę identyfikowania się z Polską i jej symbolami. Od samego początku marsz był też solą w oku środowisk, które nigdy z polskością nie czuły się związane, a nawet przeciwnie – uważały polskość za powód do wstydu lub „nienormalność”. Nie dziwi mnie zatem, że od początku istnienia tej imprezy wrogiem jej było środowisko „Gazety Wyborczej”. To
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów oraz lektora na gazetapolska.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu www.gazetapolska.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
