Czynny żal

Muszą przejść do historii słowa ministra Bodnara skierowane do sędziów, którym „oficer polityczny” Tuska ds. likwidacji opozycji postanowił pokazać drogę do przeżycia. Gdyby je zresztą na rosyjski przełożyć i wkleić sztucznie w jakiś tekst źródłowy opisujący metody sowieckie, stalinowskie, to by pasowały jak ulał, bo przecież instytucja „samokrytyki” sprawdzała się znakomicie w najmroczniejszych czasach komunizmu – dyscyplinowała i uczyła, że jak „zegniesz kark”, to władza może ci wybaczy… Jak inaczej rozumieć bowiem mówienie o „instytucji czynnego żalu”? Jak pojmować nakłanianie do bicia się w piersi, mówienia o „życiowym błędzie”, skomlenia, płaszczenia się, czołgania przed władzą bez godności i w upokorzeniu? A do tego Komisarz Ludowy Adam Bodnar dodał jeszcze słowa o możliwym „rozgrzeszeniu”. To ciekawy zabieg. Łączy technikę sowiecką z techniką inkwizytorską. Mówi o sakramencie. O wejściu w rytuał wybaczenia. Składają się na niego: wyznanie grzechu funkcjonowania w zawodzie za