Sztuczna półinteligencja

Do niedawna inteligencję było stosunkowo łatwo rozpoznać – była pracująca, była twórcza, była wrodzona. Obecnie coraz silniej w naszym życiu objawia się inteligencja sztuczna. Z tego, że jutro jest już obecne dziś, zdałem sobie sprawę w dość nietypowej sytuacji. Otóż okazało się, że mam w telefonie tzw. asystenta. Włącza się, kiedy chcę albo nie, a ja nie potrafię go wyłączyć. Przekonałem się o tym, kiedy po nagłym wtargnięciu piechura przed moją maskę samochodu rzuciłem niecenzuralnym słowem. „Nie używaj wobec mnie takich wyrazów” – skarcił mnie, wziąwszy to do siebie, mój asystent. Może więc nie reprezentował pełnej inteligencji, ale był ledwie pół-, a może nawet ćwierćinteligentem? Co bowiem cechuje ułamkowego inteligenta? Niezmienne zadowolenie z siebie. I kompletna nieświadomość skutków swoich czynów. Któż bowiem powie mi, o co chodzi rządzącym nami tuskoludkom, poza gnębieniem „pisiorów”, zagarnięciem jak najwięcej dla siebie i swych kolesiów oraz utrzymaniem raz zdobytej