Sztuczny tłok

Sztuczny tłok w tramwaju i okrzyki „łapaj złodzieja” są wypróbowaną metodą drobnych kieszonkowców. Z upodobaniem używają jej przywódcy dzisiejszego obozu władzy, ze swoim superliderem na czele. Od czasów Maurycego hrabiego Beniowskiego nie było większego blagiera. Tamten ogłosił się tylko królem Madagaskaru, ten uchodził wśród wielbicieli za cesarza Europy. Można bez trudu wyobrazić sobie, jak powinna wyglądać debata w przeciętnym kraju europejskim w ostatnich tygodniach przed eurowyborami. Rozmawiano by o pomysłach na kształt wspólnoty – czy Europa ojczyzn, czy niemiecki eurokołchoz? O tym, co zrobić z Zielonym Ładem: wysłać na śmietnik czy do muzeum Ludzkiej Głupoty? Czy należy pozwolić ludziom żyć w zgodzie z tradycją i zdrowym rozsądkiem, czy też regulować wszystko z uporem tępego urzędasa? Ale takiej debaty nie było! I trudno się władzy dziwić. Dla Koalicji 13 grudnia stanięcie w szranki oznaczałoby łomot, jakiego od czasów Cudu nad Wisłą nikt tu nie widział. Dlatego