Spisek białych suprematorów

Dwa tygodnie temu chwaliłem kryminał Stevena Cavanagha. Może ponad miarę. Jego kolejne dzieło „Adwokat diabła” (nie ma nic wspólnego ze znakomitym filmem z Alem Pacino) ma szereg zalet – pomysł, konstrukcję, zwroty akcji – i jedną wielką wadę. Jest skrajnie zideologizowany.

Gdyby była to opowieść o prokuratorze maniaku, który w wyniku własnych kompleksów i żądzy władzy postanowił posłać na krzesło elektryczne jak najwięcej mieszkańców stanu Alabama, byłoby świetnie. Portret psychologiczny seryjnego mordercy zza biurka, który skaże na najwyższy wymiar kary nawet kompletnie niewinnego człowieka, jest pierwszej wody. Możemy też uwierzyć w nieco groteskowy świat hrabstwa Sunville, w którym prokuratorowi Randlowi Kornowi służy bez szemrania skorumpowana policja. Sprawa pozornie jest prosta. Sympatyczna kelnerka Tori została zamordowana po wyjściu z restauracji, w której pracowała. Złapany pierwszy lepszy podejrzany czarnoskóry chłopak, który się z nią pokłócił, po przemaglowaniu