Kopiemy bracką mogiłę… Świadectwo zbrodni

Kateryna, Wołodymir, Oksana… Cierpienia, łzy, śmierć najbliższych, zburzone domy, okrucieństwo Rosjan, gwałty i morderstwa. Wojna w najstraszniejszym wymiarze. Prawdziwe piekło. Centrum Dokumentowania Zbrodni Rosyjskich w Ukrainie im. Rafała Lemkina przy Instytucie Pileckiego zbiera świadectwa zbrodni. Na początku lutego w Berlinie miała miejsce niezmiernie ważna międzynarodowa konferencja – „Rosyjska agresywna wojna przeciwko Ukrainie. Wyzwania związane z dokumentowaniem i ściganiem zbrodni wojennych”.

Kateryna Suchomłynowa szła ulicami Mariupola pomiędzy setkami zabitych osób. Jest ratowniczką-wolontariuszką. Wielu rannym po prostu nie mogła pomóc. Piekło, wokół było prawdziwe piekło. – Kto tego nie przeżył, nie widział na własne oczy, nie jest sobie w stanie tego wyobrazić – mówi. Pewnego razu Kateryna dotarła do rannej dziewczynki. Dziecko leżało na ulicy i trzymało się jedną ręką za głowę. Tatuś dziewczynki był w samochodzie. Nie żył. Matka, bardzo