Klapki Endecji

Bardzo cenię pisarstwo Rafała Ziemkiewicza. Akceptuję większość jego tez i interpretacji dotyczących: kompradorstwa, Wałęsy, michnikowszczyzny, a nawet polactwa. 

Jednak odnoszę wrażenie, że gdy dochodzi do sprawy Piłsudskiego, a jeszcze bardziej powstania, wyłącza część mózgu i nie jest w stanie popatrzeć na świat spoza klapek, które przyspawał pogrobowcom endecji Mackiewicz. Skoncentrujmy się na Komendancie. Moja teza brzmi: w dwudziestoleciu międzywojennym nie było lepszej alternatywy niż Piłsudski, nawet z „majem”, Berezą i rządami pułkowników. Na naszym Międzymorzu, a potwierdza to historia co najmniej kilku krajów, nie było wówczas miejsca na demokrację parlamentarną. Można sobie wyobrazić tylko anarchię sejmokracji albo dyktaturę prawicy, zdecydowanie bardziej autorytarną niż Sanacja z całym dobrodziejstwem antysemityzmu i przymusowej asymilacji. Kandydaci na rodzimego duce w szeregach wyznawców pana Romana z pewnością by się znaleźli. Tylko czego by