Kłamstwo i zbrodnia. Propaganda i dywersja w służbie wrześniowej napaści na Polskę

Obchodzimy w tym roku setną rocznicę III Powstania Śląskiego. Perfidia jednego ze sztandarowych pomysłów niemieckiej propagandy, mającego posłużyć do usprawiedliwienia napaści na Polskę – prowokacji gliwickiej – polegała na tym, iż Niemcy postanowili wykorzystać siłę mitu tego powstania. 

Gdy 1 września 1939 roku III Rzesza napadła na Polskę, potrzebowała propagandowego uzasadnienia, by to Polaków – w oczach opinii światowej, a przede wszystkim Anglii i Francji – pokazać jako agresorów. Niemcy mieli jedynie „odpowiadać zbrojnie”. Kłamstwo było u zarania II wojny światowej jedną z broni wymierzonych w byt polskiego państwa. 

Od chwili, w której Hitler zrozumiał, iż na żadne układy nasz kraj nie pójdzie, postanowił nie tylko dokonać najazdu na Rzeczpospolitą, ale też unicestwić nasze państwo i wyniszczyć Polaków. 22 sierpnia, w swojej alpejskiej rezydencji Berghof na Obersalzbergu, na dzień przed wylotem Ribbentropa do Moskwy, Führer mówił: „Teraz,