Czas spełnionych paradoksów

Inna popularna historyjka mówi o znanym międzywojennym facecjoniście Francu Fiszerze, który pewnego dnia w „Ziemiańskiej” począł wykrzykiwać, że nie będzie w Polsce dobrze, jeśli nie wystrzela się 100 tys. łajdaków. Ktoś przytomnie zapytał, co będzie, jeśli aż tylu się w II Rzeczypospolitej nie znajdzie, na co Franc ripostował tubalnym głosem: „Drobiazg, dobierze się z uczciwych!”. Wtedy potraktowano to jako żart, nikt nie wpadł na pomysł, aby nasyłać na kpiarza policję i prokuraturę, zamykać „Ziemiańską”, uruchamiać w prasie kampanie nienawiści. Może dlatego, że nikt nie uważał się za łajdaka, natomiast w III RP po podobnej wypowiedzi reżysera Grzegorza Brauna mnóstwo osób wzięło to (skądinąd słusznie) do siebie. A skoro o reżyserach mowa – chyba tylko w kraju absurdów możliwie jest, że największe zainteresowanie krytyki budzą filmy, które jeszcze nie powstały. Jeden jest skazany na sukces, drugi już w fazie prenatalnej uznany został za niesłuszny. Ten pierwszy ma opowiedzieć