Przyzwoitość nakazuje być po stronie Ziobry 

Ziobro nie ma być sądzony za nieprawidłowości, błędy czy nawet za korupcję. W propagandzie uśmiechniętej Polski okazuje się on rodzajem największego ze złoczyńców, którego ukaranie jest konieczne, aby można było uzdrowić rzeczywistość i ostatecznie „pokonać zło”. Tego typu propaganda nie ma nic wspólnego z demokracją i prawem, jest najbardziej plemiennym, prymitywnym populizmem, opartym na najgorszych ludzkich emocjach. W tej sytuacji przyzwoity człowiek, nawet najbardziej krytycznie oceniający efekty działań Ziobry, musi stanąć po stronie byłego ministra sprawiedliwości.

Jedno jest pewne. Niezależnie od tego, co sądzimy o Zbigniewie Ziobrze, nie ma on obecnie szans na uczciwy proces. Ktoś mógłby powiedzieć, że tak ostre postawienie sprawy jest przesadą, nawet w uśmiechniętej Polsce zdarzają się wyroki nie po myśli uśmiechniętej władzy. Najlepszym przykładem jest sędzia Łubowski, który odmówił wystawienia europejskiego nakazu aresztowania w sprawie Romanowskiego. W końcu