„Partyzancki kraj”. Ukraiński ruch oporu na okupowanych ziemiach

To pierwsze takie doświadczenie w Europie od czasów II wojny światowej, a potem antysowieckiej partyzantki w krajach podbitych przez Stalina. W nowych warunkach, także technologicznych, Ukraińcy na okupowanych ziemiach rzucili wyzwanie Rosjanom. Na tym partyzanckim froncie radzą sobie doskonale.   Opór ludności ukraińskiej wobec rosyjskiego okupanta opiera się na dwóch filarach. Jeden to rodzaj pospolitego ruszenia. Ludzie, którzy przeszli szkolenie w obronie terytorialnej. Ale też wszyscy ci, którzy przeszli wojskową służbę w przeszłości. To niebagatelny potencjał, zwłaszcza że naprawdę wielu Ukraińców posiada w domu broń. Niezależne, spontaniczne działania miejscowej ludności to na przykład palenie domów kolaborantów, nocne ataki nożowników na patrole żołnierzy rosyjskich. Te działania mają bardziej emocjonalny wydźwięk, a ich celem jest zastraszenie i zademonstrowanie negatywnego nastawienia do sił rosyjskich.   Wspaniałym przykładem takiego oddolnego oporu