Eutanazja starej Francji

Francja właśnie przyjęła ustawę o „aide à mourir”, czyli o pomocy w umieraniu – by nie użyć wprost określeń „eutanazja” czy „samobójstwo wspomagane”. 15 lipca Zgromadzenie Narodowe ostatecznie przegłosowało akt 291 głosami przeciw 241. To koniec długiej i zaciętej batalii parlamentarnej, w której Senat stawiał opór do samego końca. – To cywilizacyjny regres – grzmi Michel Houellebecq. – I klasyczny przykład ideologicznej oligarchii – dodaje Chantal Delsol.

Francuski Senat trzykrotnie odrzucał projekt – w styczniu, maju i lipcu. Za każdym razem izba wyższa uznawała go za zbyt otwarty, niebezpieczny dla najsłabszych i pozbawiony realnych zabezpieczeń. Próby kompromisu w komisji mieszanej skończyły się fiaskiem. Rząd oddał ostatnie słowo posłom, omijając opór Senatu (w parlamencie francuskim obowiązuje procedura „navette”, ustawa wędruje między dwiema izbami do momentu pełnego uzgodnienia treści). 

Przewodniczący Senatu Gérard Larcher nazwał to „grą pozorów” i