Przemysław Żurawski vel Grajewski

Przemysław Żurawski vel Grajewski
Dlaczego KE nie interweniowała wcześniej na rzecz zmiany chorego systemu, a robi to przy próbie jego zreformowania? Dnia 29 lipca Komisja Europejska (KE) wszczęła procedurę prawną przeciw Polsce w związku z reformą sądownictwa w naszym kraju. Komisja Europejska postawiła się tym samym w roli obrońcy patologii i dziedzictwa totalitaryzmu. Do tego sprowadza się bowiem spór o rzekome zagrożenie państwa prawa w Polsce. KE arbitralnie uznała, że wymogi art. 2 TEU i 47 KPP (demokratyczne państwo prawa) wypełniane są przez system oparty na kontynuacji instytucjonalnej i personalnej struktur wywodzących się wprost z totalitarnego ustroju komunistycznego PRL, nigdy nie podległych żadnej reformie i odtwarzanych na bazie kooptacji, a ingerencja większości sejmowej, wyłonionej na bazie...
Przemysław Żurawski vel Grajewski
Od gender do sądów – bezzasadność, pogwałcenie kompetencji i obrona patologii – tak w skrócie można skwitować działania Komisji Europejskiej wobec Polski. 29 lipca Komisja Europejska (KE) wszczęła procedurę prawną przeciw Polsce w związku z reformą sądownictwa w naszym kraju. Jako powód wskazała zróżnicowanie wieku emerytalnego sędziów – kobiet i mężczyzn (60 i 65 lat) oraz wyraziła zaniepokojenie z powodu nadania ministrowi sprawiedliwości uprawnienia do rozstrzygania wedle własnego uznania o przedłużeniu lub nie mandatu sędziego Sądu Najwyższego osobie, która osiągnęła wiek emerytalny, jak też przyznania mu prawa do usuwania i mianowania prezesów sądów powszechnych. Swoje uprawnienie do ingerencji w tej ostatniej sprawie KE wywodzi z art. 19 ust. 1 Traktatu o UE (TUE) w związku z art...
Przemysław Żurawski vel Grajewski
Tak ważne wydarzenie jak wizyta prezydenta USA w Warszawie nie może nie stać się przedmiotem rosyjskiej wojny informacyjno-propagandowej. Tekst ten piszę 4 lipca, w Dzień Niepodległości Stanów Zjednoczonych, jeszcze przed przyjazdem Donalda Trumpa do Polski, ale przewidzenie tego, w jakim kierunku pójdą inspirowane z Kremla komentarze, nie jest trudne. Pójdą one w kilku zasadniczych kierunkach, a niektóre z nich będą współbrzmiały z przekazem płynącym z rdzenia UE i wzmacniane będą przez euroentuzjastów, aby zacytować Iwana Paskiewicza z listu przytaczanego w pierwszym artykule niniejszego cyklu, „nie podejrzewających nawet, że mówią za naszym (tzn. moskiewskim – P.Ż.G.) podszeptem”. Teza I: Trump jest prorosyjski i z tego tytułu ma kłopoty wizerunkowe. Polska go uwiarygodni. Chciał...
Przemysław Żurawski vel Grajewski
Strategia przyjęta przez Kreml w odniesieniu do Estonii i Łotwy ma na celu podważenie wiarygodności obu państw. Podważenie wiarygodności w dziedzinie przestrzegania przez nie europejskich standardów praw mniejszości narodowych; blokowanie procesu asymilacji lub emigracji Rosjan z obu krajów; uzyskanie dla bałtyckich Rosjan równych z rdzenną ludnością możliwości kształtowania życia politycznego, ekonomicznego, społecznego i kulturalnego państw osiedlenia i tworzenie dogodnego dla Kremla instrumentu presji na rządy Estonii i Łotwy, możliwego do użycia w razie sporu Moskwy z Tallinem czy Rygą na jakikolwiek temat. Neonaziści i holocaust kulturowy Rosjan Rosjanie stanowią ok. 25–26% mieszkańców Estonii i Łotwy. Ludność rosyjskojęzyczną żyjącą poza granicami Federacji Rosyjskiej w...
Przemysław Żurawski vel Grajewski
Jak wspomniałem w części 1. niniejszego cyklu („Gazeta Polska”, 31 maja br.), jednym z głównych celów propagandy moskiewskiej jest przedstawienie ofiary rosyjskiej agresji w możliwie najgorszym świetle. Od wieków obowiązuje zasada, że każdy przeciwnik Kremla jest „pogannyj a wiarołomnyj”. Rosja nie zna pojęcia sprzeczności równoprawnych interesów. Ten, kto się jej opiera, to „ostatnia swołocz”. Narracja jest naturalnie dostosowana do epoki, odbiorcy i ofiary. Akt pierwszy – Czeczenia – „terroryści islamscy mordują rosyjskie dzieci” Historia rosyjskiego podboju Kaukazu jest długa. Rosja w XIX w. pełniła tam „misję cywilizacyjną”, w ramach której osławiony generał Jermołow prowadził pierwszą wojnę totalną, wycinając lasy i mordując broniących swojej swobody górali. W Czeczenii po...
Przemysław Żurawski vel Grajewski
Wojna propagandowa zwykle poprzedza najazd imperium rosyjskiego na dany kraj. To schemat, który w historii miał miejsce wielokrotnie. Bardzo niepokoi obecna intensyfikacja działań informacyjno-propagandowych ze strony Kremla. Zanim w kolejnych artykułach przyjrzymy się współczesności, poznajmy rosyjską tradycję wojny informacyjnej. Okaże się ona zadziwiająco znajoma. Ma dwa zasadnicze cele. Pierwszym jest przedstawienie ofiary agresji jako „niegodnej wsparcia ze strony reszty cywilizowanego świata”, w którego imieniu występuje Rosja – czy to jako narzędzie „postępu”, przeciwdziałające „zacofaniu”, czy też odwrotnie, jako ostoja „konserwatywnego porządku” przeciw jego „wichrzycielskiemu burzycielowi”. Celem drugim jest wewnętrzne podminowanie zaatakowanego państwa, skłócenie jego...
Przemysław Żurawski vel Grajewski
Zachwyty euroentuzjastów nad zwycięstwem Emmanuela Marcona są dowodem co najmniej braku orientacji w rzeczywistości, skądinąd charakterystycznego dla ludzi tego nurtu. Le Pen obiecuje wyprowadzenie Francji ze strefy euro, z Schengen i z NATO, uznaje aneksję Krymu i widzi w Rosji strategicznego partnera. Jej triumf byłby ciosem dla NATO i oznaczałby francusko-rosyjskie współdziałanie w zakresie wypierania USA z Europy i wykrojenia na jej wschodzie uznanej przez Zachód rosyjskiej strefy wpływów. Uderzałoby to w fundamentalne interesy Rzeczypospolitej. W kampanii wyborczej mówi się jednak różne rzeczy. Opuszczenie NATO może być rozumiane albo jako całkowite zeń wystąpienie, albo jako powrót do sytuacji z lat 1966–2009, gdy Francja nie należała do struktur wojskowych Sojuszu, pozostając...
Przemysław Żurawski vel Grajewski
Unia powinna działać na zasadzie identyfikacji wyzwań i problemów, uznanych przez jej obywateli za ważne i dla stawienia czoła którym lub rozwiązania których niezbędne jest połączenie potencjału jej państw członkowskich. „Europa dwóch prędkości”, z wypchnięciem państw peryferyjnych do drugiego kręgu, pozbawionego wpływu na decyzje i ze śladowym wsparciem gospodarczym, to scenariusz wiodący do rozpadu UE, przywrócenia barier celnych, protekcjonizmu i ogólnoeuropejskiego kryzysu gospodarczego. Wyborcy w krajach peryferyjnych wymuszą bowiem podjęcie przez swe rządy kroków obronnych. Proces już się zaczął, choć nie jest jeszcze przesądzone, czy będzie miał charakter zmiany zmierzającej do ocalenia UE poprzez zwrot ku poszanowaniu suwerenności państw narodowych, czy też wobec fiaska tak...
Przemysław Żurawski vel Grajewski
Póki świat wokół był spokojny, system był stabilny. Dziś jednak UE musi stawić czoło jednocześnie kryzysowi strefy euro, kryzysowi imigracyjnemu, zagrożeniu terrorystycznemu i agresji rosyjskiej na wschodzie kontynentu. Unia Europejska wymaga reform, bez nich upadnie. Dawne paliwa integracji europejskiej w znacznej mierze się wyczerpały. By przetrwać, UE musi być skuteczna, by być skuteczna, musi zredukować swe ambicje, porzucić projekty ideologiczne i stać się pragmatycznym narzędziem rozwiązywania realnych problemów, uznawanych za takowe przez wyborców-obywateli jej państw narodowych, a nie przez elity biurokratyczne. Klucz pojęciowy – cztery poziomy polityczności UE Dla zrozumienia natury systemu politycznego Unii nieodzowne jest wprowadzenie pojęcia „polityczność”. Polityczność...
Przemysław Żurawski vel Grajewski
Celem polskiej polityki europejskiej jest przetrwanie i wzmocnienie UE. Jest tak z dwóch powodów: upadek Unii oznaczałby chaos i jego koszty; alternatywą dla niej jest koncert mocarstw – rządy dyrektoriatu największych państw niekrępowanych unijnymi regułami. Ani Polska, ani żaden z jej partnerów z Międzymorza – od Skandynawii po Bałkany – nie wszedłby do tej grupy. W wyniku rozpadu UE lub jej przekształcenia w system biurokratyczno-hegemoniczny (ze swej natury niestabilny) nasza zdolność wpływania na rzeczywistość uległaby zmniejszeniu. Rosja chciałaby europejskiego koncertu mocarstw – bez USA i demokratycznej UE, choć bardzo by jej odpowiadała Unia zdominowana przez skłócone z Waszyngtonem europejskie mocarstwa i wymuszająca, przy pomocy silnie scentralizowanej administracji,...
Przemysław Żurawski vel Grajewski
W końcu października 2016 r. odbyły się na Litwie wybory do sejmu. Wyniosły one do władzy wielu ludzi nowych, którzy nie ponoszą odpowiedzialności za niewywiązanie się z obietnic wcześniej wielokrotnie składanych Polakom. To stwarza okazję do nowego otwarcia w relacjach Polski i Litwy. Klucz do niego leży jednak w rękach litewskich O relacjach Polski i Litwy pisałem już trzykrotnie na łamach „Gazety Polskiej Codziennie”. Wyzwania im towarzyszące pozostały te same, ale czasu na znalezienie na nie odpowiedzi jest coraz mniej. Cierpliwość wykazywana przez Polskę, świadomą swojej przewagi potencjału, miała sens, ale od czasu rosyjskiej agresji na Ukrainie czarne scenariusze dotyczące konfliktów na wschodzie stają się prawdopodobne i czynią rozwiązanie problemów polsko-litewskich zadaniem...
Przemysław Żurawski vel Grajewski
Doprawdy straszna jest ta „postępująca izolacja” „nikomu w Europie niepotrzebnej Polski”. Że fakty temu przeczą – tym gorzej dla faktów. Przytoczmy te ostatnie 22 sierpnia na włoskiej wyspie Ventotene na Morzu Tyrreńskim doszło do spotkania premiera Włoch Matteo Renziego, prezydenta Francji François Hollande’a oraz kanclerz Niemiec Angeli Merkel. Było ono poświęcone przyszłości UE po decyzji o Brexicie i odbyło się bez udziału Polski. Ten ostatni fakt stał się impulsem dla opozycji i związanych z nią komentatorów do snucia teorii o rzekomej izolacji międzynarodowej RP, aż po opinię Włodzimierza Cimoszewicza, jakoby „Polska nikomu w Europie nie była dziś potrzebna”. „Winę” za ten stan rzeczy ponosi naturalnie rząd PiS, a remedium na grożące nam nieszczęście mogłoby być „mało...
Przemysław Żurawski vel Grajewski
Słowianie południowi, podzieleni między imperium habsburskie i osmańskie, spędzili XIX w. na poszukiwaniu własnej podmiotowości. Nie obyło się bez inspiracji polskiej. Polacy nie nadawali się na sojusznika przeciw Węgrom ani przeciw wrogiemu Rosji Imperium Osmańskiemu. Polski ruch narodowy oddziaływał jednak na Słowian tak pod panowaniem austriackim i węgierskim, jak i tureckim Motywy polskiego wsparcia dla Serbów i Bułgarów oddał agent Hotelu Lambert w Stambule Ludwik Zwierkowski, pisząc: „Jeśli Turcja nie będzie mogła ostać się, niechże przynajmniej z jej rumowisk jakieś siły Polska dla siebie wyprowadzi”. Tak narodziła się idea jugosłowiańska, wymyślona przez księcia Adama Jerzego Czartoryskiego, wymierzona przeciw Austrii i obliczona na pełnienie roli konkurencyjnej wobec...
Przemysław Żurawski vel Grajewski
Ustawę zasadniczą należy traktować jako zabawkę w rękach ludu, aby dać mu złudzenie wolności, gdy faktycznie będzie się go kształtować zależnie od okoliczności (Wilhelm I Orański) Królestwo Niderlandów nie miało obywateli gotowych do poświęceń na rzecz ojczyzny, lecz poddanych, połączonych wolą obcych mocarstw. Gdy owe mocarstwa odmówiły ponoszenia kosztów jego jedności, a belgijscy poddani wypowiedzieli mu posłuszeństwo, rozpadło się. Mogła je ocalić jedynie przemoc. Królestwo Niderlandów było tworem sztucznym. Nie powołała go do życia ani wola mieszkańców jego części składowych, ani potęga którejkolwiek z nich, zdolna podporządkować sobie pozostałe. Dawny wspólny byt prowincji niderlandzkich pod władzą Habsburgów zakończył się w 1566 r. chaosem walk religijnych. Katolickie południe...
Przemysław Żurawski vel Grajewski
Wawrzyniec Goślicki herbu Grzymała, sekretarz króla Zygmunta Augusta, zwolennik Jana Zamoyskiego, biskup kamieniecki, przemyski, chełmski i poznański, żył i tworzył na żyznym kulturowo pograniczu polsko‑ukraińskim, w atmosferze intelektualnej złotego wieku Rzeczypospolitej. W 1568 r. opublikował książkę „De optimo senatore libri duo” (O najlepszym senatorze dwie księgi), w 1598 r. wydaną po angielsku. W 1773 r. ukazała się jej trzecia angielska edycja. Czy z niej właśnie twórcy Deklaracji niepodległości USA z 1776 r. zaczerpnęli słynne zdanie: „Uważamy za rzecz oczywistą samą przez się, że wszyscy ludzie są stworzeni równymi sobie”? Nie ma dowodów na to, że Thomas Jefferson znał ten tekst, choć może znali go jego sekretarze, ale jak mawiają Włosi: Se non è vero, è ben trovato (Jeśli...
Przemysław Żurawski vel Grajewski
„Mój dobry człowieku, nie plam, proszę, mojej koszuli, jak uczyniłeś to z koszulą mojego brata, bo matka mnie zbije” – słowa stojącego na szafocie 5-letniego Gustawa Ribbinga, wypowiedziane do kata na widok skrwawionej koszuli ściętego przed nim 8-letniego brata, straconych przy okazji egzekucji ich ojca i stryja – krwawa łaźnia w Jönköping, 23 grudnia 1521 r. Rozważania o konflikcie oligarchii magnackiej I Rzeczypospolitej z Zaporożem („GP” z 29 lipca 2015 r.) otworzyły cykl tekstów poświęconych pysze jako źródle klęski politycznej. Dziś prezentuję historię unii Danii, Szwecji i Norwegii, tworzonej niemal równolegle z unią polsko-litewską. Skandynawska „Królowa Jadwiga” W 1363 r. małżeństwo króla Norwegii Haakona VI z 10-letnią królewną duńską Małgorzatą związało dziedziców tronu...
Przemysław Żurawski vel Grajewski
Widniejący niegdyś na malinowych chorągwiach wojska zaporoskiego Archanioł Michał przywołany został na powstańcze sztandary 231 lat po sejmie konwokacyjnym, który odrzucił postulaty kozaczyzny. Ileż by dano w 1863 r., by wojsko zaporoskie nadal istniało i nadal uważało się za „członków Rzeczypospolitej”, niczym w roku 1632! 17 lipca minęła rocznica najtragiczniejszej decyzji w dziejach Polski, Ukrainy, Białorusi, Litwy i Łotwy – o odepchnięciu Zaporoża od Rzeczypospolitej. Miała ona źródło w grzechu pychy, a zapoczątkowawszy upadek Polski i Litwy, oddała wszystkie wymienione wyżej narody w moskiewską niewolę i skutkowała pasmem ich wspólnych nieszczęść, ciągnących się do dziś. Narody te (w formie, w jakiej istniały w omawianych wiekach), póki żyły w zgodzie i wspierały się...
Przemysław Żurawski vel Grajewski
Jest nadzieja, że reintegracja Zachodu na rzecz powstrzymania Moskwy zorganizowana zostanie przez Anglosasów, a także Skandynawów, Bałtów, Polaków i Rumunów. Potrzeba na to czasu. Kupuje go nam zbrojny opór Ukrainy, wyczerpujący Rosję, niszczący jej reputację i budzący inne zagrożone przez Moskwę narody. Musimy go wspierać Rosja zbroiła się od 2006 r. Nie były to jednak przygotowania do wielkiej wojny z Zachodem, którą z całą pewnością by przegrała, o czym wie, lecz do serii małych – jak liczono w Moskwie – izolowanych wojen w obszarze rosyjskiej historycznej przestrzeni imperialnej, z zamiarem jej odzyskania. Pierwszym testem była Gruzja. Wypadł on po myśli Putina, mimo wykazanych przez ów konflikt poważnych mankamentów rosyjskiej machiny wojennej. Zintensyfikowano więc modernizację...
Przemysław Żurawski vel Grajewski
Nominacja Donalda Tuska na przewodniczącego Rady Europejskiej i dymisja jego rządu zamykają etap celów personalnych w polskiej polityce zagranicznej, otwierają zaś etap celów partyjnych. Zmianie ulega podstawa kalkulacji, na której oparta była dotychczas aktywność dyplomatyczna Polski pod rządami koalicji PO–PSL „Gdy okręt tonie, a wiatry go przewracają, głupi tłomoczki i skrzynki swoje opatruje i na nich leży, a do obrony okrętu nie idzie; i mniema, że się sam miłuje, a on się sam gubi” – ks. Piotr Skarga-Powęski (1536–1612) „Kazania sejmowe” Cele stawiane sobie w grze międzynarodowej przez tandem Tusk–Sikorski zostały w miarę możności osiągnięte. Walka o stanowiska w strukturach zachodnich na najbliższe lata jest rozstrzygnięta. O ile Radosław Sikorski zabiegał o przychylność...
Przemysław Żurawski vel Grajewski
Relacje z Niemcami są obok stosunków z USA najważniejszym nurtem polityki rosyjskiej wobec Zachodu. O ile wobec Waszyngtonu, mimo ogłoszonego przez Amerykanów słynnego już „resetu”, dominuje wrogość, o tyle stosunki pomiędzy Moskwą a Berlinem możemy uznać za wielopłaszczyznowe partnerstwo strategiczne. Dwa główne cele, jakie Rosja usiłuje zrealizować w jego ramach, obejmują osłabienie NATO (poprzez popieranie dystansowania się RFN od USA) oraz uzyskanie uznania UE dla rosyjskiej strefy interesów w Europie Wschodniej. Stosowanym przez Kreml instrumentem realizacji tego ostatniego celu jest powiązanie Niemiec z polityką rosyjską poprzez ofiarowanie im pozycji głównego dystrybutora gazu rosyjskiego w Europie Środkowej. Wzmacnia to dodatkowo Berlin wobec innych stolic w regionie, a dla Moskwy...