Wszystkie filmy dla: --- Marcin Wolski ---

Marcin Wolski
Historiografia sowiecka nie potrafiła sobie poradzić z niechlubnym początkiem Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, opowiadanej niezmiennie z perspektywy końcowego triumfu Mało jest równie spektakularnych klęsk jak ta, która po 22 czerwca 1941 r. spotkała Związek Radziecki. Stalinowskie armie w kilka tygodni zostały po prostu zmiecione z powierzchni ziemi, a wróg, hitlerowski Wehrmacht wchodził w matuszkę Rassiję z łatwością noża krojącego masło. Swoje ocalenie czerwone imperium zawdzięcza trzem elementom – przestrzeni, która przerosła nawet siły III...
Marcin Wolski
Żałość bierze, gdy się patrzy na rozpaczliwe zabiegi harcowników i czynowników frontu propagandy: niedawnych mistrzów czarnego piaru, weteranów przemysłu pogardy, rządowych i partyjnych cyngli, a nade wszystko aktualnych strategów, mających doprowadzić PO przynajmniej do „remisu, ze wskazaniem”. Wszelkie sprawdzone latami metody zawodowych naganiaczy, szczwaczy i prowokatorów rozbijają się o spokój Andrzeja Dudy, wsparty o majestat pełnionej funkcji. Sfora kundli natomiast zachowuje się tak, jakby nie pojęła, że zmienił się zwierz, na...
Marcin Wolski
Mogli marksiści powtarzać za Majakowskim: „jednostka zerem, jednostka bzdurą”, jednak praca prof. Pawła Wieczorkiewicza dowodzi czegoś wręcz przeciwnego Choć od śmierci mojego znakomitego przyjaciela Pawła Wieczorkiewicza upływa 6 lat, jego rozproszone teksty pojawiają się ciągle w kolejnych wyborach, nie przestając fascynować sprawnością i atrakcyjnością. Nie inaczej jest z antologią „Bohaterowi, renegaci, zdrajcy”, w której mamy możliwość zapoznania się z lapidarnie nakreślonymi sylwetkami kilkudziesięciu postaci (głównie Polaków), ale nie...
Marcin Wolski
I stało się! W radosne święto 15 sierpnia wróciła Polska. Nasze były ulice, nasze niebo, a momentami nawet wydawało się, że nasza jest telewizja. Wszechwładna do tej pory władza zniknęła. Bezradna premier trzydziestoparomilionowego kraju, ubrana jak na piknik, miotała się po ulicy, z trudem rozróżniając żołnierzy od publiczności. Gdyby nie te gafy, nikt nie zauważyłby jej obecności lub jej braku. Wicepremierzy Tomasz Siemoniak i Janusz Piechociński zachowywali się tak, jakby do końca życia chcieli nieść baldachim nad Andrzejem Dudą. Można...
Marcin Wolski
Z wakacyjnej perspektywy żałuję jednego – braku możliwości osobistego uczestniczenia w Dniu Chwały, jakim było objęcie prezydentury przez Andrzeja Dudę – Mojego Prezydenta. Symboliczność miejsc – Sejm, Zamek, plac Piłsudskiego, wreszcie Pałac przy Krakowskim Przedmieściu – skłania do oczywistego wniosku.
Marcin Wolski
Autor wystrzega się nadmiernego polonocentryzmu, pokazując błędy i zbrodnie wszystkich stron Historia  trzech sąsiedzkich narodów – polskiego, ukraińskiego i wielkoruskiego – obfituje w zdarzenia niezwykłe i w nieprawdopodobne zwroty akcji. Bezprzykładna rozsypka wschodniej Słowiańszczyzny po najeździe Mongołów w XIII w. i wielowiekowa niewola, w której Moskwa była głównym kolaborantem najeźdźcy, cud Unii Litewskiej – dobrowolnego związku dwóch narodów, który jedynie przez krótkowzroczność elit i dziejowego pecha nie stał się unią trzech...
Marcin Wolski
Młoda kobieta opala się w bikini we francuskim parku. Grupka dziewcząt zwraca jej uwagę na niestosowność zachowania, a następnie spuszcza jej łomot. Zdarza się. Tyle pisze się o agresywności nastolatek, że fakt nie powinien dziwić. Zadziwiające, a przy okazji przerażające jest w tej historii co innego. Chór głosów zaklinających, że sprawa w Reims nie miała żadnych podtekstów religijnych. Sam fakt, że mogłaby taki mieć, wywołuje panikę elit. Jeszcze parę lat temu przy podobnej okazji tabloidy krzyczałyby wniebogłosy: „Chrześcijanka pobita...
Marcin Wolski
W wielobarwnym, muliti-kulturowym Londynie napotkany Europejczyk będzie prawdopodobnie Polakiem albo Rosjaninem
Marcin Wolski
W komentarzach na temat aktualnych zachowań Platformy dominuje gniew, ale zarazem pewna bezradność. Partia stanowiąca od swoich początków eklektyczne połączenie wielu (również prawicowych) nurtów, uczęszczająca na rekolekcje w Tyńcu, partia, której lider demonstracyjnie wziął katolicki ślub, a większość posłów ślubowała, dodając „tak mi dopomóż Bóg”, przeobraża się w lewacką bojówkę, w ekspresowym tempie przepychając ustawy i nominacje wywołujące zdumienie i oburzenie większości społeczeństwa. Jakież moce sprawiły, że dawni ZChN-owcy (...
Marcin Wolski
Dobra szkoła wieloletniego śpiewania poezji Mickiewicza, wsparta własną żarliwością, dała niezłe rezultaty Ten gatunek śpiewanej politycznej poezji zrobił karierę w latach 60. na Zachodzie. W Polsce termin „protest-song” przyjął się średnio. Może dlatego, że protestować śpiewem było wprawdzie u nas można, ale tylko przeciw wojnie w Wietnamie. Toteż nasi zbuntowani poeci piosenki – Kaczmarski, Gintrowski czy Zwoźniak – częściej określani byli mianem bardów. Wydawało się, że w wolnej Polsce ich rola się skończyła, tym bardziej że najwybitniejsi...
Marcin Wolski
Ostatnio dosyć często zadają mi pytania na temat takich lub owakich zdarzeń dotyczących telewizji – nominacji, zwolnień dziennikarzy, dzielenia stanowisk itp.  Odpowiadam standardowo, że nie chcę komentować spraw jednostkowych, bo przypomina mi to malowanie balustrad na Titanicu. Mediów publicznych w obecnym kształcie nic nie jest w stanie uratować. Można – mówiąc w przenośni – tego molocha jedynie zburzyć, ziemię zaorać i posolić. Skądinąd jeszcze na 100 dni (do wyborów) powinno nam cierpliwości wystarczyć. A co potem? Mając, w co...
Marcin Wolski
Pietrzak nie ma wątpliwości, że życie jest zbyt krótkie, by zajmować się drobiazgami – trzeba mówić przede wszystkim o rzeczach ważnych i najważniejszych Publikowanie najzabawniejszych nawet felietonów obciążone jest sporym ryzykiem. Felieton to przeważnie jętka jednodniówka, a czas bywa bezlitosnym weryfikatorem naszych ocen, opinii i prognoz. Jan Pietrzak należy do nielicznych wyjątków. Swoje felietony z lat 2008–2015, ukazujące się na łamach „Tygodnika Solidarność” i „Dziennika Polskiego”, może przypominać śmiało bez korekt i komentarzy....
Marcin Wolski
Jeśli ktokolwiek zasłużył na miano człowieka orkiestry, to tym kimś był Waldemar Ochnia. Ten skromny, nieśmiało uśmiechnięty człowiek był gigantem sztuki parodii, zdolnym imitować każdy głos Pod warunkiem że ten był wystarczająco charakterystyczny, choć geniusz aktorski pozwalał Ochni wynaleźć ową charakterystyczność nawet u kogoś, kto na pierwszy rzut ucha wydawał się szary i przeciętny. Nieraz kiedy zdarzało mi się odebrać telefon od jakiegoś polityka, zaczynałem rozmowę słowami: „Waldek, nie wygłupiaj się!”, i dopiero po chwili...
Marcin Wolski
Jest taki moment w szkole, kiedy cała klasa czeka na duża pauzę. Podobny nastrój daje się zauważyć w klasie politycznej – wyczekiwanie na przerwę wakacyjną. Życie polityczne wyraźnie zwalnia, mnożą się absencje i nikt poza panią premier, która dorabia jako maskotka Intercity, nie ma głowy do polityki. Nawet Pan Prezydent Na Wylocie nie ma czasu na sprawy publiczne, bo musi pilnie główkować, gdzie będzie od sierpnia mieszkać – swoją chatę wynajął przecież korzystnie na 10 lat. Mógłby naturalnie biwakować pod mostem, ale przysługujący mu BOR-...
Marcin Wolski
Koranu nawet nie wolno tłumaczyć, tymczasem okazuje się, że jest to praca wtórna, eklektyczna, oparta w dużej mierze na spreparowanej Biblii, zawierająca ledwie cztery wzmianki o Mahomecie Znam Pawła Lisickiego jako człowieka umiarkowanego i niezwykle wyważonego. Tymczasem w pracy „Dżihad i samozagłada Zachodu” daje się ponieść publicystycznej pasji godnej Oriany Fallaci. Jest zresztą powód: wzmagająca się inwazja islamu na cywilizację postislamską jest bodaj największym wyzwaniem czasu, na które nie widać skutecznego lekarstwa. Wydaje się,...
Marcin Wolski
Przez trzy dni żyłem w innej Polsce. Polsce ludzi życzliwych, kulturalnych, inteligentnych. Mówiących ładną polszczyzną i zafrasowanych sprawami kraju bardziej niż własnymi ambicjami. Potrafiących się wysławiać precyzyjnie i zwięźle. Interesująco przemawiać, ale nade wszystko słuchać. W kraju, z którego słownictwa (oprócz wulgaryzmów) znikły słowa „nie da rady”, „taki mamy klimat”, w którym państwo, władza, wymiar sprawiedliwości istnieją nie tylko teoretycznie. I nie musiałem w tym celu wyjeżdżać za granicę i szukać na emigracji jakiejś „...
Marcin Wolski
Jak się nie dziwić dwoistości charakteru, gdy wody laguny są gwarantem bezpieczeństwa, ale jednocześnie stałym zagrożeniem zatopienia? O Wenecji  można bez końca. Na kartach książki Petera Ackroyda serenissima jawi się jako „miasto ze snu” – synteza  sprzeczności. Nie ma też w świecie miejsc sobie równych lub chociaż podobnych. Bo jakże porównać te pałace obłożone marmurem z indiańskimi domkami na palach wokół akwenu Maracaibo, którym Wenezuela zawdzięcza swoją nazwę? Zawodzi również zestawienie z Petersburgiem, też wzniesionym na...
Marcin Wolski
Aktor Marian Opania wyznał mi niedawno, że najdalej wiosną spodziewa się zobaczyć siebie w roli ogrodnika w więziennym uniformie, grabiącego grządki wokół gigantycznego pomnika Lecha Kaczyńskiego na dziedzińcu Pałacu Namiestnikowskiego. To naturalnie żart, ale w każdym żarcie kryją się różne podskórne lęki i niepokoje. Sądzę, że jeśli sukces Dudy i prawdopodobne zwycięstwo prawicy w wyborach jesiennych ma oznaczać koniec wojny polsko-polskiej, wygrani będą musieli w jakiś sposób dogadać się z przegranymi. Tym bardziej że wśród kibiców Partii...
Marcin Wolski
Na początku lat 90. wstrząsnęła Polską afera Art-B. Dwójka młodych ludzi, muzyków, Bogusław Bagsik i Andrzej Gąsiorowski, dorobiła się gigantycznej fortuny Wizytówką tego majątku stał się dwór w Pęcicach, po czym salwowało się ucieczką z kraju do Izraela, gdzie udzielono im azylu. Wprawdzie polski wymiar sprawiedliwości dorwał Bagsika na nartach w Szwajcarii, ale ten długo się nie nasiedział. O pochodzeniu jego majątku krążyły rozmaite wieści, analizowano mechanizm tzw. oscylatora, jednak nie potrafiono dociec, skąd wziął się kapitał...
Marcin Wolski
Każdy ma taką Ananke, na jaką zasłuży. Dla Makbeta był to las birnamski, który podszedł pod mury jego zamczyska, dla Ewy Kopacz – Zbigniew Stonoga z kserokopiami w zębach. Wyglądało na to, że po roku afera taśmowa powinna smakować jak odgrzewany kotlet. Nagła reakcja „Salowej” nieco zaskoczyła obywateli. Doktor Ewa przemeblowała gabinet, wyrzucając na pysk garść ministrów oraz ich wice-, i mimo braku uprawnień ku temu – zrobiła to samo z marszałkiem sejmu, a próbowała również z szefem CBA i generalnym prokuratorem. Jednak najwyraźniej Andrzej...
Marcin Wolski
Dlaczego w odróżnieniu od innych twórców epoki, przeważnie słabszych od niego, nie pozostawił po sobie żadnej szkoły? Dlaczego każda epoka odkrywa go na nowo? Nie  jestem melomanem, nie znam się na muzyce, a na dobitkę Stwórca nie obdarzył mnie słuchem. Jeśli sięgnąłem po „Nieboskiego Chopina”, to ze względu na jego autora, Piotra Wierzbickiego, przyjaciela utraconego przed 10 laty podczas dramatycznego sporu w „Gazecie Polskiej”. Nie żałowałem wyboru, książkę pochłonąłem błyskawicznie, mimo pułapek, jakie gotowały mi nieznane tytuły i...
Marcin Wolski
Są takie momenty w procesach historycznych, kiedy kropla przelewa kielich i do wyboru pozostają już wyłącznie rozwiązania złe i gorsze. Zastanawiam się, kiedy ten punkt osiągnęła Platforma Obywatelska? Jeszcze rok temu wydawało się, że afera podsłuchowa ujdzie jej na sucho – premier z wicepremierem uciekli, śmieci zamieciono pod dywan i wiele wskazywało, że sytuacja wróciła do normy. A potem przyszły sfałszowane na rympał wybory samorządowe. Pełna głupota, ponieważ fałszerstwa były absolutnie zbędne. Nawet gdyby utrzymały się wyniki z sondaży...
Marcin Wolski
Zemsta na amerykańskim dowódcy była na rękę Sowietom i pokonanym nazistom, ale Bill O’Reilly szuka sprawców również po własnej stronie Gen. George Patton zasłynął nie tylko jako znakomity dowódca pełen brawurowej odwagi, doskonały strateg, którego działania zbliżały się do granicy niesubordynacji, ale również człowiek o niewyparzonym języku. Sformułowania wobec wrogów, takie jak: „Nie tylko wystrzelamy tych sukinsynów co do jednego, lecz także wyprujemy z  nich flaki, których użyjemy do smarowania gąsienic naszych czołgów” – były u niego...
Marcin Wolski
Kogo Bóg chce pokarać, temu rozum odbiera. Różnych wniosków można było się spodziewać po wyborach przegranych przez Platformę i popierającą ją elitę, jednak to, co się dzieje, przekracza najśmielsze oczekiwania przeciwników Partii Obciachu. Logika nakazywałaby, aby w efekcie klęski podało się do dymisji kierownictwo partii rządzącej, podobnie jak sam rząd. W końcu wiedzieli to nawet komuniści – tej samej ekipie nie da się odzyskać zaufania ani zdobyć bitewnego impetu. A przecież wzorem PRL-u można by postawić na jakiegoś Schetynę czy – biorąc...
Marcin Wolski
Tym razem autor „Raportu pelikana” ogranicza wątki sensacyjne. Parokrotnie zaskakuje też czytelnika, unikając rozwiązań sztampowych czy jednoznacznego rozdzielania ról Wskutek wielkiego kryzysu bankowego, wywołanego krachem na rynku kredytów hipotecznych, Samantha, młoda, kreatywna prawniczka z największej nowojorskiej kancelarii, ląduje na bruku. Jedyną szansą utrzymania choćby ubezpieczenia okazuje się dla niej praca wolontariuszki w biurze bezpłatnych porad prawnych w prowincjonalnej dziurze w sercu Appalachów. Tam specjalistka od wielkich...
Marcin Wolski
Nie jest to, rzecz jasna, szkic o pradawnym władcy Rusi Kijowskiej, ale o Jarosławie Kaczyńskim, który, jak mi się wydaje, po raz kolejny zaskoczył zarówno swoich przeciwników, jak i zwolenników. W przeciwieństwie do szefów Platformy Obywatelskiej, którzy konsekwentnie pokazują, że niczego nie zrozumieli i niczego się nie nauczyli, już w pierwszym wywiadzie dla Telewizji Republika zaprezentował się jak mąż stanu, jakiego nie mieliśmy od czasów Piłsudskiego. Deklaracja, że to nowy prezydent Andrzej Duda będzie głównym rozgrywającym, a on sam...
Marcin Wolski
Wasilewska ze swoją biografią i koneksjami, a zarazem pasją neofitki, doskonale nadawała się do roli, którą wyznaczył jej Stalin W większości prac na temat Bolesława Bieruta przewija się  stwierdzenie: „najbardziej tajemniczy z polskich komunistów”. Pojawia się epitet „człowiek znikąd”, trwają legendy o tym, że był sowiecką matrioszką podstawioną w miejsce prawdziwego Bieruta. Itd. Moim zdaniem – a praca Jarosława Molendy o podtytule „Agent i dewotka” tylko mnie w tym utwierdza – w postaci tow. Tomasza wiele tajemniczości nie ma. Są, i...
Marcin Wolski
Uwielbiam happy endy. Odczuwam satysfakcję, kiedy w finale powieści lub filmu bohater po tylekroć poniewierany, obrażany, poniżany i maltretowany znajduje dość siły, aby pobić na łeb, na szyję swoich prześladowców. To, co się nam przydarzyło w ciągu ostatnich dwóch tygodni, ma wszelkie cechy fantastycznego kina akcji. W samo południe w Polsce B Młody rewolwerowiec, o którym szef bandy władającej miasteczkiem jeszcze parę miesięcy temu mówił: „A kto to taki?”, mimo że nie dawano mu żadnych szans, zwyciężył w pięknym stylu, przed oczami...
Marcin Wolski
Pogratulować konsekwencji! Nawet w chwili schodzenia ze sceny historyk Komorowski Bronisław MUSIAŁ zaliczyć wpadkę, bredząc o „pospolitym ruszeniu”. Szanowny były panie prezydencie – „pospolitym ruszeniem” tegorocznej batalii byliśmy akurat my, młodzi Polacy, patrioci, ochotnicy, amatorzy... Po waszej stronie stanęły hufce zaciężne, najemnicy i kondotierzy. Wykorzystaliście do walki bezwzględnie i z pełną determinacją wszystkie instytucje państwa – władzę pierwszą, drugą i czwartą. Mieliście rząd i parlament, sądy i samorządy. Dysponowaliście...
Marcin Wolski
„Proście codziennie i żarliwie, by Bóg nie istniał, bo jeśli istnieje – biada nam wszystkim! Od jego wyroków nie ma odwołania” Są książki, o których ze spokojem mogę stwierdzić, że nie potrafiłbym ich napisać. Nie mam dość wiedzy. W przypadku „Spisku założycielskiego” jego autorowi, Piotrowi Wrońskiemu, z pewnością jej nie brakuje. Rzadko się zdarza, żeby były funkcjonariusz organów porywał się na pisanie, w dodatku pod własnym nazwiskiem, fabularnej powieści o jednym ze swoich resortowych kolegów, zabójcy księdza, którego wyniesiono na...
Marcin Wolski
Powiedziałbym na wstępie debaty: „Szanowny panie prezydencie. Możemy naturalnie zadawać sobie pytania, odpowiadać na nie i robić nawzajem uszczypliwości, ale nie ma to większego sensu. To, co może pan powiedzieć Polakom, winno sprowadzić się do przedstawienia rachunku z pięciu lat pana prezydentury i ośmiu lat rządów Platformy Obywatelskiej, której jest pan wykwitem. Wielu godzin trzeba by było, aby wymienić wszystkie złamane obietnice i nierozliczone afery. Mógłbym wyliczać niezliczone przykłady niegospodarności...
Marcin Wolski
Przez kilkanaście lat byłą kurą domową w majątku męża Jarosława, rodzącą dzieci (w sumie ośmioro), doglądającą domu i piszącą wiersze, które niszczyła W szkole kojarzyła mi się z „Naszą szkapą”, dodatkowo zniechęcał urzędowy, eksponowany przez PRL epitet „pieśniarka ludu”, który nieco rozjaśniał humor z zeszytów szkolnych cytatami w rodzaju „Konopnicka najbardziej kochała chłopów”. W istocie Maria Stanisława z Wasiłowskich, o czym przekonuje lektura pracy Marii Szypowskiej „Konopnicka, jakiej nie znamy”, była postacią o wielu obliczach, pod...
Marcin Wolski
Gdyby w polityce obowiązywały reguły sportu, trener Bronisława Komorowskiego powinien rzucić ręcznik na ring. Niech starszy pan już się nie męczy, niech wraca do Budy Ruskiej  i da sobie spokój. Ale przecież żaden michnikoid tego nie zrobi. Gajowy będzie miał dożywotnią ochronę i emeryturę. A co z resztą nagonki? Co z zasłużonymi chorążymi  przemysłu pogardy, etatowymi siewcami nienawiści, dyżurnymi chwalcami, specjalistami od szczucia i obrzydzania? Jeśli pani Olejnik miałaby wrócić do zawodu zootechnika, już teraz współczuję...
Marcin Wolski
Po wojnie podejmuje jedną z najważniejszych życiowych decyzji – wraca do kraju. Publiczność wita go entuzjastycznie, władze mniej Wbrew temu, o czym byłem przekonany jako małolat, nie wszystkie gwiazdy międzywojnia zginęły albo dożywotnio wyemigrowały. Dymsza nigdy z Polski nie wyjeżdżał, Wiera Gran zrobiła to dopiero po latach. Osterwa i Jaracz umarli w PRL-u tuż po wojnie. Mieczysława Ćwiklińska i Ludwik Solski dociągnęli nieomal setki, Mira Zimińska rozkwitła u boku Sygietyńskiego. Jadwiga Smosarska i Loda Halama wróciły, by umrzeć w...
Marcin Wolski
Mam nadzieję, że niedługo świętować będziemy prawdziwy Dzień Zwycięstwa wieczorem 10 maja. Przynajmniej tak długo, jak wyników exit poll nie zepsują nam cząstkowe raporty z PKW.  Ten dotychczasowy jest najbardziej gorzkim w naszej historii. Nawet zabory niszczyły nas cząstkowo. Wzięcie Berlina, karygodna ślepota zachodnich koalicjantów wobec celów polityki Stalina przesądziła los ludów Międzymorza paru pokoleń. Jeden Churchill rozważał możliwość prewencyjnej wojny z Sowietami, ale przegrał wybory. Jego wyborcy okazali się równie...
Marcin Wolski
Z niezwykłym przewodnikiem pod pachą wędrujemy po adresach domowych twórców, odnajdujemy ich szkoły, redakcje gazet, ulubione teatry i lokale…
Marcin Wolski
Od pewnego czasu obchodzi się u nas Dzień Flagi. Nie do końca jest jasne jakiej i być może dlatego większość obywateli obchodzi to świętowanie z daleka. Polacy nie Amerykanie (nawet ci, co od pięciu minut są obywatelami USA), którzy gwiaździsty sztandar wywieszają nawet bez okazji. Poza tym, czym się tu chwalić, skoro od lat „autorytety III RP” wmawiają nam, że polskość to nienormalność. Pewnie łatwiej by było świętować dzień flagi spluralizowanej. I tak, komuniści ograniczyliby się do jednobarwnego sztandaru. Zaoszczędzoną biel mogliby...
Marcin Wolski
Wielkość Szpotańskiego polega też na tym, że nawet w więzieniu, w dobie zniewolenia, pozostał człowiekiem wolnym i odważnym
Marcin Wolski
Jako modelowy autokrata, Władimir Władimirowicz Putin posiada wiele twarzy, czy raczej masek, lubi prezentować się jako dobrotliwy ojciec narodu prowadzący dialogi ze swoimi poddanymi, co z drugiej strony nie przeszkadza w wysyłaniu ich na rzeź, nie tyle „za rodinu”, ile za imperium. Bywa obrońcą cerkwi i tradycyjnych wartości, nie gardząc w praktycznej polityce kłamstwem, zbrodnią i terrorem. Umiejętnie kokietuje rozmaitych pożytecznych idiotów, kusząc rosyjskim obywatelstwem, choć niektórzy (jak Depardieu) zwabieni na jego lep po pewnym...
Marcin Wolski
Roth okazuje się publicystą poważnym, odważnym, ale i rozważnym, a jego tezy są znakomicie udokumentowane Wrzawa wokół Jürgena Rotha i odsądzanie go od czci i wiary, zanim jeszcze jego książka o zamachu smoleńskim ukazała się na rynku, skłoniła mnie po sięgnięcie do wcześniejszej pracy tego znanego i szanowanego dziennikarza z Niemiec. Lektura „Cichego puczu” nie potwierdza suflowanej tezy o żądnym sensacji oszołomie. Roth okazuje się publicystą poważnym, odważnym, ale i rozważnym, a jego tezy są znakomicie udokumentowane. Autor pisze w pracy...
Strefa Wolnego Słowa: niezalezna.pl | www.gazetapolska.pl | www.panstwo.net | vod.gazetapolska.pl | naszeblogi.pl | gpcodziennie.pl
Nasza strona używa cookies czyli po polsku cisteczek. Do czego są one potrzebne może Pan/i dowiedzieć się tu. Korzystając ze strony wyraża Pan/i zgodę na używanie ciasteczek (cookies), zgodnie z aktualnymi ustawieniami Pana/i przeglądarki. Jeśli chce Pan/i, może Pan/i zmienić ustawienia w swojej przeglądarce tak aby nie pobierała ona ciasteczek.