Pożegnanie z bronią i sprawiedliwością

Z panem Waldemarem umówiliśmy się w domu, a właściwie w jego prywatnym muzeum na warszawskiej Woli. Kiedy stoimy przed furtką, akurat odśnieża chodnik. – Panowie, nie chciałem, żebyście się poślizgnęli – tłumaczy i zaprasza do środka. Wchodzimy do obszernego salonu, wypełnionego starymi meblami i książkami. Na ścianach trudno znaleźć wolne miejsce. Obrazy o tematyce militarnej, ryciny przedstawiające ułanów, kilka szabel i niemiecki pistolet maszynowy, chyba MP40, ten najbardziej znany z filmów wojennych. – To repliki. Oryginałów byłoby szkoda. Wielu ludzi do mnie przychodzi, czasami całe wycieczki, różnie może być. Prawdziwe eksponaty mam w piwnicy, a właściwie miałem, do czasu, kiedy nie
[pozostało do przeczytania 88% tekstu]
Dostęp do artykułów: